به عنوان تامین کننده Na2H2P2O7 که به نام اسید پیروفسفات سدیم (SAPP) نیز شناخته می شود، اغلب در مورد خواص سم شناسی آن سوال می شود. در این پست وبلاگ، به جنبه های علمی ویژگی های سم شناسی Na2H2P2O7 می پردازم و یک نمای کلی برای علاقه مندان به این ترکیب شیمیایی ارائه می کنم.
بررسی اجمالی شیمیایی Na2H2P2O7
سدیم اسید پیروفسفات (Na2H2P2O7) پودری سفید رنگ و کریستالی است که به طور گسترده در صنایع مختلف به ویژه در صنایع غذایی به عنوان یک عامل خمیر کننده، اسیدی و نگهدارنده آب استفاده می شود. شماره CAS آن 7758 - 16 - 9 است. می توانید اطلاعات بیشتر در مورد مواد غذایی ما - درجه Na2H2P2O7 را در وب سایت ما بیابید.سدیم اسید پیروفسفات CAS No.7758 - 16 - 9 Food Grade SAPP Na2H2P2O7.
سمیت حاد
سمیت حاد به اثرات نامطلوبی اطلاق می شود که پس از یک بار قرار گرفتن در معرض یا قرار گرفتن در معرض چندگانه در یک دوره کوتاه رخ می دهد. به طور کلی، Na2H2P2O7 دارای سمیت حاد نسبتا کم است.
- سمیت دهان: هنگام مصرف، دوز کشنده (LD50) Na2H2P2O7 در موش‌ها در محدوده 3250 میلی‌گرم بر کیلوگرم وزن بدن گزارش شده است. این نشان می دهد که مقدار نسبتاً زیادی از این ترکیب باید مصرف شود تا باعث مرگ در حیوانات آزمایشگاهی شود. با این حال، مهم است که توجه داشته باشید که مصرف مقادیر زیادی از Na2H2P2O7 می تواند باعث تحریک دستگاه گوارش، حالت تهوع، استفراغ و اسهال در انسان شود. این علائم عمدتاً به دلیل ماهیت اسیدی این ترکیب و توانایی آن در واکنش با شیره های گوارشی است.
- سمیت استنشاقی: استنشاق گرد و غبار یا ذرات معلق حاوی Na2H2P2O7 می تواند باعث تحریک مجاری تنفسی شود. استنشاق طولانی مدت یا با سطح بالا ممکن است باعث سرفه، تنگی نفس و در موارد شدید آسیب به ریه ها شود. با این حال، در شرایط عادی حمل و نقل صنعتی، که در آن از تهویه مناسب و تجهیزات حفاظت فردی استفاده می شود، خطر قرار گرفتن در معرض قابل توجه استنشاق به حداقل می رسد.
- سمیت پوستی: Na2H2P2O7 از طریق تماس با پوست بسیار سمی در نظر گرفته نمی شود. با این حال، می تواند باعث تحریک خفیف پوست شود، به خصوص اگر پوست خیس یا آسیب دیده باشد. تماس طولانی یا مکرر ممکن است منجر به واکنش های پوستی شدیدتر مانند درماتیت شود.
مسمومیت مزمن
سمیت مزمن شامل اثرات طولانی مدت قرار گرفتن مکرر در معرض یک ماده شیمیایی است.
- اثرات کلیوییکی از نگرانی های اصلی در مورد مواجهه مزمن با Na2H2P2O7 تأثیر بالقوه آن بر کلیه ها است. فسفات ها از جمله Na2H2P2O7 می توانند بر متابولیسم کلسیم و فسفر در بدن تأثیر بگذارند. مصرف بیش از حد فسفات در یک دوره طولانی ممکن است منجر به عدم تعادل در سطح کلسیم - فسفر شود که به طور بالقوه می تواند باعث سنگ کلیه و سایر مشکلات کلیوی شود. با این حال، در استفاده از رژیم غذایی معمولی، مقدار Na2H2P2O7 به شدت تنظیم می شود و خطر چنین اثراتی نسبتاً کم است.
- سلامت استخوانهمانطور که در بالا ذکر شد، عدم تعادل در متابولیسم کلسیم - فسفر ناشی از قرار گرفتن در معرض مزمن فسفات نیز می تواند بر سلامت استخوان ها تأثیر بگذارد. سطوح بالای فسفات می تواند منجر به کاهش جذب کلسیم و افزایش دفع کلسیم شود که ممکن است در طول زمان به پوکی استخوان کمک کند. باز هم، استفاده از Na2H2P2O7 در مواد غذایی به دقت کنترل می شود تا از چنین اثرات منفی جلوگیری شود.
سرطان زایی، جهش زایی و سمیت تولید مثلی
- سرطان زایی: در حال حاضر هیچ مدرکی دال بر سرطان زا بودن Na2H2P2O7 وجود ندارد. مطالعات گسترده ای انجام شده است و هیچ ارتباط معنی داری بین قرار گرفتن در معرض Na2H2P2O7 و ایجاد سرطان در انسان یا حیوان یافت نشده است.
- جهش زاییجهش زایی به توانایی یک ماده شیمیایی در ایجاد تغییرات در DNA سلول ها اشاره دارد. تحقیقات نشان داده است که Na2H2P2O7 در شرایط عادی خاصیت جهش زایی از خود نشان نمی دهد. در آزمایش‌های جهش‌زایی in vitro و in vivo، غیرجهش‌زا بودن آن مشخص شده است که نشان می‌دهد بعید است که باعث جهش ژنتیکی شود.
- سمیت تولید مثلیمطالعات بر روی سمیت تولید مثل Na2H2P2O7 هیچ اثر نامطلوب قابل توجهی بر باروری، رشد جنین، یا رشد جنین در حیوانات در سطوح مواجهه طبیعی نشان نداده است. با این حال، مانند هر ماده شیمیایی، قرار گرفتن در معرض دوز بالا در دوران بارداری ممکن است خطرآفرین باشد، و توصیه می شود دستورالعمل ها و مقررات ایمنی در دوران بارداری را دنبال کنید.
وضعیت نظارتی
Na2H2P2O7 به طور گسترده در صنایع غذایی استفاده می شود و استفاده از آن توسط مقامات مختلف ایمنی مواد غذایی در سراسر جهان تنظیم می شود. در ایالات متحده، سازمان غذا و دارو (FDA) Na2H2P2O7 را به عنوان به طور کلی به عنوان ایمن (GRAS) طبقه بندی کرده است که مطابق با شیوه های تولید خوب استفاده شود. اتحادیه اروپا همچنین اجازه استفاده از Na2H2P2O7 در مواد غذایی را در محدوده های مشخص می دهد.
مقایسه با سایر ترکیبات فسفاته
مقایسه خواص سم شناسی Na2H2P2O7 با سایر ترکیبات فسفات که معمولاً در صنایع غذایی استفاده می شوند، مانند فسفات مونوپتاسیم (MKP) و تری سدیم فسفات (TSP) جالب است.
- مونوپتاسیم فسفات (MKP)MKP یکی دیگر از مواد غذایی محبوب است که به عنوان یک عامل بافر، تنظیم کننده pH و منبع مواد مغذی استفاده می شود. مشابه Na2H2P2O7، MKP دارای سمیت حاد نسبتا کم است. همچنین در صورت استفاده در محدوده مجاز برای استفاده در مواد غذایی بی خطر در نظر گرفته می شود. شما می توانید در مورد محصول مونوپتاسیم فسفات ما اطلاعات بیشتری کسب کنیدماده غذایی مونو پتاسیم فسفات MKP مونو پتاسیم فسفات.
- تری سدیم فسفات (TSP): TSP اغلب به عنوان یک عامل تمیز کننده و نرم کننده آب علاوه بر کاربردهای غذایی آن استفاده می شود. در مقایسه با Na2H2P2O7 خاصیت قلیایی بالاتری دارد و می تواند باعث تحریک شدید پوست و چشم شود. با این حال، هنگامی که در مواد غذایی استفاده می شود، برای اطمینان از ایمنی نیز تنظیم می شود. ما را بررسی کنیدبهترین قیمت TSP Trisodium Phosphate Anhydrous 97% Food Grade 7601 - 54 - 9برای جزئیات بیشتر
نتیجه گیری
در نتیجه، Na2H2P2O7 یک ترکیب شیمیایی مفید با مشخصات سم شناسی نسبتا پایین در صورت استفاده مناسب است. سمیت حاد آن عمدتاً با تحریک دستگاه گوارش، تنفسی و پوست همراه است، در حالی که سمیت مزمن عمدتاً به سلامت کلیه و استخوان مربوط می شود. با این حال، با مقررات مناسب و اقدامات ایمنی، خطرات مرتبط با استفاده از آن را می توان به طور موثر مدیریت کرد.
به عنوان تامین کننده Na2H2P2O7، ما متعهد به ارائه محصولات با کیفیت بالا هستیم که تمام استانداردهای ایمنی و کیفیت مربوطه را رعایت می کنند. اگر مایل به خرید Na2H2P2O7 ما هستید یا در مورد کاربرد و ایمنی آن سؤالی دارید، لطفاً برای بحث‌های بیشتر و مذاکرات خرید با ما تماس بگیرید.
مراجع
- آژانس ثبت مواد سمی و بیماری ها (ATSDR). مشخصات سم شناسی فسفر. وزارت بهداشت و خدمات انسانی ایالات متحده، خدمات بهداشت عمومی، 1993.
- سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد (فائو) و سازمان بهداشت جهانی (WHO). کمیته مشترک FAO/WHO در مورد افزودنی های غذایی (JECFA). ارزیابی برخی از افزودنی ها و آلاینده های غذایی. ژنو، 2006.
- برنامه ملی سم شناسی (NTP). مطالعات سم‌شناسی و سرطان‌زایی سدیم اسید پیروفسفات در موش‌های صحرایی F344/N و موش‌های B6C3F1 (مطالعات خوراک). پارک مثلث تحقیقاتی، NC: وزارت بهداشت و خدمات انسانی ایالات متحده، خدمات بهداشت عمومی، مؤسسه ملی بهداشت، 1993.