پست الکترونیک

sales@hombochem.com

واتس اپ

+8615013390432

کاربردهای اصلی افزودنی های فسفات در مواد غذایی چیست؟

Jul 18, 2024 پیام بگذارید

فسفات نمک اسید فسفریک، یکی از ترکیبات طبیعی تقریباً همه غذاها است و به طور گسترده در فرآوری مواد غذایی به عنوان یک ماده غذایی مهم و افزودنی کاربردی استفاده می شود.

 

فسفات چیست؟

 

فسفات طبیعی سنگ فسفات (از جمله فسفات کلسیم) است. فسفات دی هیدروژن فسفات کلسیم و سولفات کلسیم است که در اثر واکنش سنگ فسفات با اسید سولفوریک تولید می‌شود که می‌تواند توسط گیاهان جذب و استفاده شود.

 

فسفر یک عنصر معدنی مهم و ضروری برای بدن انسان است. منبع اصلی دریافت فسفر توسط بدن انسان، مواد غذایی طبیعی یا افزودنی های فسفات غذایی است. فسفات یکی از مواد طبیعی تقریباً همه غذاهاست. از آنجایی که فسفات می تواند یک سری خواص عالی به غذا بدهد، بیش از صد سال پیش در فرآوری مواد غذایی مورد استفاده قرار گرفته است و از دهه 1970 به مقدار زیاد مورد استفاده قرار گرفته است. فسفات یکی از پرمصرف ترین و بزرگترین دسته افزودنی های غذایی است. به عنوان یک ماده غذایی مهم و افزودنی کاربردی، به طور گسترده در فرآوری محصولات گوشتی، محصولات طیور، غذاهای دریایی، میوه ها، سبزیجات، محصولات لبنی، محصولات پخته شده، نوشیدنی ها، محصولات سیب زمینی، چاشنی ها، غذاهای راحت و غیره استفاده می شود. فسفات های مورد استفاده در فرآوری مواد غذایی معمولاً نمک های سدیم، نمک های کلسیم، نمک های پتاسیم و نمک های آهن و روی به عنوان تقویت کننده های تغذیه ای هستند. بیش از 30 فسفات مواد غذایی رایج وجود دارد که در میان آنها فسفات سدیم اصلی ترین نوع فسفات غذایی است که در کشور من مصرف می شود. با توسعه فناوری فرآوری مواد غذایی، مصرف فسفات پتاسیم نیز سال به سال افزایش یافته است.

استفاده از افزودنی های فسفات در مواد غذایی

 

1. تابع بافر:

مقدار pH فسفات ها از اسیدیته متوسط ​​(PH~4) تا قلیائیت قوی (PH~12) متغیر است. هنگامی که فسفات های مختلف با نسبت های مختلف مطابقت داده می شوند، مقدار pH را می توان بین PH4 تثبیت کرد.{3}}.7، نقش بافری را به درجات مختلف ایفا می کند. در محدوده pH اکثر غذاها (PH3.5-7.5)، فسفات ها را می توان به عنوان تنظیم کننده موثر pH و تثبیت کننده pH برای خوشمزه تر کردن طعم غذا استفاده کرد. قوی ترین بافر ارتوفسفات است. برای پلی فسفات ها، ظرفیت بافر با افزایش طول زنجیره کاهش می یابد.

 

2. عملکرد حفظ آب:

پلی فسفاتیک مرطوب کننده بسیار آبدوست است که می تواند آب موجود در غذا را به خوبی تثبیت کند. ظرفیت نگهداری آب به نوع پلی فسفات، مقدار افزودن، مقدار pH ماده غذایی، قدرت یونی و عوامل دیگر مربوط می شود. برای محصولات گوشتی و غذاهای دریایی، پیروفسفات بهترین ظرفیت نگهداری آب را دارد و پس از آن تری پلی فسفات قرار دارد. با افزایش طول زنجیره، ظرفیت نگهداری آب پلی فسفات کاهش می یابد.

 

SAPP

 

3. اثر پولیانیون:

پلی فسفات یک پلی الکترولیت با ویژگی های یک سورفکتانت معدنی است. می تواند برای جلوگیری از چسبیدن و تجمع سوسپانسیون مواد نامحلول در آب، پراکنده یا یک سوسپانسیون پایدار از مواد نامحلول در آب تشکیل دهد. از آنجایی که پلی فسفات می تواند کلوئید هیدروسول پروتئین را به شکل یک لایه نازک بر روی گلبول های چربی بسازد، چربی می تواند به طور موثرتری در آب پراکنده شود. بنابراین، به طور گسترده ای در فسفوریلاسیون نشاسته، پراکندگی رنگدانه، مواد غذایی امولسیون شده (محصولات لبنی، بستنی، سالاد، سس و غیره) و به عنوان تثبیت کننده پخش کننده برای سوسیس، محصولات گوشت چرخ کرده و محصولات خمیر ماهی استفاده می شود. برای پلی فسفات های زنجیره مستقیم، توانایی امولسیون کنندگی و پخش کنندگی آنها با افزایش طول زنجیره افزایش می یابد.

 

4. کیلاسیون:

پلی فسفات ها به راحتی با کاتیون های فلزی موجود در محلول کمپلکس های محلول تشکیل می دهند و در نتیجه باعث کاهش سختی آب، مهار اکسیداسیون، کاتالیز، تغییر رنگ و تجزیه ویتامین C ناشی از کاتیون های فلزی مانند مس و آهن می شوند. و می تواند از اکسید شدن چربی جلوگیری کرده و به تاخیر بیاندازد، از فساد گوشت، مرغ و ماهی جلوگیری کند، رنگ را حفظ کند و ماندگاری مواد غذایی را افزایش دهد.

کیلاسیون پلی فسفات ها به طول زنجیره و مقدار pH بستگی دارد. به طور کلی، پلی فسفات های با زنجیره بلند توانایی کیلیت قوی برای یون های فلزی سبک دارند و این توانایی با افزایش pH افزایش می یابد. پلی فسفات های با زنجیره کوتاه توانایی کیلاسیون قوی برای یون های فلزات سنگین دارند، اما اثر کیلیت با افزایش pH ضعیف می شود.

 

5. عملکرد پروتئین:

فسفات ها اثر تقویتی بر پروتئین ها و گلوبولین های کلاژن دارند، بنابراین می توانند هیدراتاسیون و حفظ آب محصولات گوشتی را بهبود بخشند، نفوذپذیری آب را بهبود بخشند، نرم شدن غذا را تقویت کنند، کیفیت غذا را بهبود بخشند و طعم غذا را حفظ کنند. در عین حال، فسفات های موجود در لبنیات می توانند از انعقاد شیر هنگام گرم شدن جلوگیری کنند و از جدا شدن کازئین و آب چربی جلوگیری کنند.

 

6. اثر تخمیر

فسفات های اسیدی (مانند اسید پیروفسفات سدیم و کلسیم هیدروژن فسفات) معمولاً به عنوان اسیدهای تخمیر به عنوان مواد خمیر کننده برای محصولات پخته شده استفاده می شوند و با بی کربنات واکنش می دهند تا گاز دی اکسید کربن مورد نیاز برای فرآیند پخت را فراهم کنند.

 

7. اثر ضد کیک:

تری کلسیم فسفات اغلب به عنوان یک عامل ضد جوش برای بهبود سیالیت غذاهای پودری یا رطوبت گیر استفاده می شود. تری کلسیم فسفات دارای سطح ویژه بزرگی است و می تواند آب بیشتری را متصل کند. و ساختار کریستالی کروی خاص آن می تواند یک "اثر توپ" ایجاد کند که باعث می شود پودر سیالیت خوبی داشته باشد.

 

8. عمر مفید مواد غذایی را افزایش دهید:

پلی فسفات ها می توانند ثبات نگهداری مواد غذایی را افزایش داده و عمر مفید محصولات را افزایش دهند.

 

9. تقویت مواد معدنی:

فسفات کلسیم، فسفات منیزیم، فسفات آهن و فسفات روی اغلب به عنوان تقویت کننده مواد معدنی در فرآوری مواد غذایی استفاده می شود. در این میان فسفات آهن و فسفات روی حلالیت خوبی دارند. افزودن آنها به شیره معده می تواند اثر بیودارویی شیره معده را افزایش دهد و باعث اکسیداسیون طبیعی نمی شود.